Na północ od Lofotów, w prowincji Finnmark, znajduje się druga co wielkości wyspa Norwegii – Senja. Jej zachodni brzeg wygląda na mapie jak szczęka, której długie zęby obmywane są przez wody Oceanu Arktycznego. Występujące naprzemiennie, osłonięte górami zatoki oraz wysunięte w stronę morza „ostre ja brzytwa” skaliste półwyspy („diabelskie zęby”), tworzą wyjątkowy krajobraz.
Pomiędzy „zębami”, na niewielkiej powierzchni pomiędzy górami a morzem, powstały niewielkie, rozproszone osady rybackie.
Senja nie jest jednak tak surowa, jak mogłoby się początkowo zdawać. Jej południową i wschodnią część stanowią głównie lasy, malownicze górskie wąwozy i rzeki pełne łososi. W lecie trwa tu dzień polarny, co oznacza, że na wycieczkę można wybrać się o każdej porze doby. Jak w całym Finnmarku, występują tu także licznie renifery. Dawniej mieszkańcy Senji utrzymywali się głównie z ich hodowli. Choć wciąż spotyka się tu hodowców reniferów, to obecnie dominującą gałęzią gospodarki jest rybołówstwo, a trzeba przyznać, że tutejsze wody należą do najlepszych łowisk na świecie.
Z Senji można popłynąć na sąsiednią wyspę Andøy, przemierzając promem tzw. The Whale Route, która słynie z przepływających nią wielorybów. W Andenes, dawnej wielorybniczej osadzie, organizowane są Whalesafari – bezkrwawe łowy, podczas których można obejrzeć te największe ssaki. W tutejszych wodach występują kaszaloty, których długość dochodzi do 20 metrów a waga do 75 ton, płetwale karłowate o długości do 9,5 m i wadze do 8 ton, orki o długości do 9 metrów i wadze do 6 ton, morświny oraz olbrzymie humbaki o długości do 19,5 metra i wadze do 45 ton.